skip to Main Content

Belgie-Retro-Jacket-1970sAch, België. Ik ben dol op België. Mosselen eten in Antwerpen, de stad met de mooiste stationshal van Europa. Over de prachtige grachten van Brugge wandelen en fijn op de pleinen van Gent zitten. Met mijn vroegere werkgever reisden we in de jaren negentig op personeelsuitjes naar de Ardennen. Ook prachtig. En Brussel is weliswaar niet de meest bruisende hoofdstad die ik ken, maar het heeft wel iets statigs. Maar België is ook een stad als Luik. Een asgrauwe deprimerende industriestad waarvan je blij bent dat het station zich zo lekker dicht bij het centrum bevindt: dat je weet dat je er heel snel weer weg kunt. België heeft meerdere gezichten.

Veel mensen vinden België tegenwoordig een sympathiek voetballand. En eerlijk is eerlijk: ze hebben een prachtploeg met spelers als De Bruyne, Lukaku, Vertonghen en Fellaini. Zo sympathiek hebben wij onze zuiderburen niet altijd gevonden. België is dat voetballand dat in 1980 tot de EK-finale kwam en in 1986 vierde werd op het WK, al was geen Nederlander daar blij mee. We wisten allemaal hoe de Belgen daar waren gekomen. Franky Vercauteren provoceerde in de tweede wedstrijd van de beslissende barrage Wim Kieft, die liet zich uit de tent lokken door een slaande beweging te maken. Vercauteren ging als een stervende zwaan naar de grond en scheidsrechter D’Elia trok rood. Nederland kwam nog wel op 2-0, maar iedereen die 40 of ouder is wordt nog wel eens rillend wakker van de naam Georges Grün die ons land in rouw dompelde.

Of wat te denken van Lorenzo Staelens die Patrick Kluivert op het WK in 1998 tot razernij dreef met een nare opmerking over zijn verleden. Kluivert liet zich gaan door zijn elleboog licht tegen Staelens aan te stoten en Staelens deed alsof hij zojuist met een mitrailleursalvo was neergeschoten. Rood voor Kluivert dus. Nederland kwam mede daardoor niet verder dan 0-0 tegen de stugge Belgen. Laat de Belgen dus niets zeggen over Neymar als die weer eens over de grond rolt alsof er een epileptische otter in zijn onderbroek zit, want ook zij hebben dit soort ‘’professioneel’’ gedrag meer dan eens vertoond.


Rik de Saedeleer

België is natuurlijk ook Rik de Saedeleer. De legendarische commentator die nog tot in de zeventig verslag deed van de wedstrijden van het Belgisch team. Het legendarische ‘’Daar is ‘m! Daar is ‘m!’’ toen Grün de WK-droom van Nederland aan gruzelementen kopte. Maar ook het legendarische commentaar tijdens Hongarije- El Salvador op het WK 82. Hongarije verpletterde het door junta’s en burgeroorlogen geteisterde land met 10-1. Het verleidde De Saedeleer tot de legendarische opmerking:

Nou, die keeper moet zich in zijn eigen land wanen, zoveel als er op hem geschoten wordt!

En tijdens het WK 86 maakte hij een feest van de tamelijk onbelangrijke wedstrijd Bulgarije- Zuid Korea. Veel van de Koreaanse spelers droegen de naam Kim. ‘’De bal gaat van Kim 1 naar Kim 4..’’ Wij hadden het commentaar vroeger vaak op ‘de Belg’ staan als we geen zin hadden in de heren Ten Napel of Poelman.

De tijden zijn veranderd. Het Belgische team is een leuke ploeg om te zien. Daar zijn we het ook in Nederland wel redelijk met elkaar over eens. Ze hebben de gunfactor. Ze spelen attractief voetbal. Aanvallend. Er zit veel risico in hun tactiek opgesloten en dat maakt ze kwetsbaar. Japan profiteerde er bijna van. Of het frivole Belgische spel tegen de zakelijke Brazilianen genoeg zal zijn? Ik hoop dat ze hun goede gezicht laten zien. We gaan het meemaken. Maar als België wint zal ik niet nalaten om even ‘’Daar is ‘m! Daar is ‘m!’’ te roepen.

België voetbalshirts collectie

Van links naar rechts, de remake van het klassieke Belgiëshirt uit de jaren ’80, het WK2018 shirt, het ‘famous haircuts’ shirt van COPA en het retroshirt uit de jaren ’60 van COPA

Facebook Comments

Rodzooi

Rodney Rijsdijk (1977), alias Rodzooi. Gewezen rechtsbuiten met twee linkervoeten. Schrijft al jaren over zijn leven als voetbalsupporter, Amsterdammer, barman, postbode en levensgenieter.

Back To Top