skip to Main Content

Keepers met groene truienIs het je wel eens opgevallen bij het zien van oude beelden van Engelse voetbalwedstrijden uit de jaren ’70 en ’80 (liefst met BBC-commentaar van John Motson. –What a goal. What a mag-ni-fi-cant goal!-) dat keepers vaak een eenvoudige groene keeperstrui droegen met daaronder hetzelfde broekje en sokken als hun ploeggenoten?

Dit soort kleine details fascineren mij als voetballiefhebber. Waarom een groene trui en geen blauw, geel of pimpelpaars? Gelukkig is er Google. De antwoordmachine voor alle prangende (voetbal)vragen. Ik tikte -green jersey keeper England- in en moest flink nog doorscrollen om het antwoord te krijgen, maar het is gelukt. Diep verscholen op de website Goalkeepers are different, een heerlijke Engelse pagina met de meest (te) gekke keepersfeitjes, vond ik het antwoord.

Het begint in 1872 toen de FA besloot dat alle clubs een eigen tenue moesten hebben. Daarvoor waren er geen echte regels. Om de bal toch naar de eigen ploeggenoten te spelen, droegen de teams een zelfde kleur armband. Voor de rest waren ze vrij in de keus van de kleding. Dat zal er gezellig rommelig hebben uitgezien, maar het was niet echt handig vond de Football Association.

Elk team zijn eigen tenue dus. Verticale- en horizontale strepen, effen kleuren of alleen gekleurde mouwen. Het maakte niet uit, als het shirt, broek en kousen van een team maar gelijk waren. En de keepers dan? Al snel bleek dat de kleur groen niet erg populair was bij het vaststellen van het tenue. Kortom: de buitenbeentjes in het doel moesten het doen met groen. De kleur die over was. Daaronder dezelfde kleur broek en kousen als de veldspelers Bij internationale wedstrijden werd de kleur van het keepersshirt vastgesteld op zwart.. Simple is that.

Tot halverwege de jaren ’90 van de vorige eeuw werd deze regel volgens de beste Engelse traditie gehandhaafd, op enkele uitzonderingen na. In de jaren ’60 waren er keepers in de Engelse competitie die helemaal in het groen gekleed waren. Maar deze modegril verdween weer even snel als hij gekomen was. De excentrieke keeper (en international) Peter Shilton verscheen begin jaren ’70 plots in een ‘all white’-tenue op het veld. Hilariteit alom, want al snel bleek de keus voor wit een garantie voor tegengoals. Een geheel wit keeperstenue reflecteerde zo fijn het kunstlicht tijdens avondwedstrijden. Shilton werd daarmee het perfecte target om eens flink op te schieten. En die schoten vlogen er ook opvallend vaak in. Dat betekende  het einde van het witte keeperstenue.

Extravaganza all over
In de jaren ’90 veranderden dus gaandeweg de regels, mede door de opkomst van de commercie. Bovendien gingen de Engelse scheidsrechters vanaf die tijd een groen shirt dragen. Sportmerken zagen in dat ook aan keeperstenues geld viel te verdienen. En de keepers zelf wilden zich graag onderscheiden en hun ego strelen door er oogverblindend uit te zien. Dat is ze gelukt; Matje in de nek, helse patronen en gillende kleurcombinaties waren in de mode. Extravaganza all over the place. De ouderwetse  neutrale groene kleur was niet sexy meer en de traditie van het groene keepersshirt kwam daarmee definitief ten einde.

Ben je zelf keeper? Of hou je van groen? Of Engels voetbal? Bij The Old Fashioned Football Shirt Company, TOFFS, hebben ze een uitgebreide collectie retro keepershirts. Vaak in groen, maar soms zelfs in geel…

Engelse keepershirts

 

Facebook Comments

MotherSoccer

Erik van Wijk is een van de oprichters van het onvolprezen MotherSoccer, de onuitputtelijke bron van prachtige en vooral unieke voetbalfoto’s die te zien zijn op de Instagram, Facebook en Twitter account van MotherSoccer.

Back To Top