skip to Main Content

Gremio v. Penarol

28 november 1995. Nee, we zaten die ochtend niet in de schoolbanken. Natuurlijk niet! Ajax moest het voor de Wereldbeker opnemen tegen het Zuid Amerikaanse Grêmio uit Porto Alegre. De wedstrijd was in Tokio en vanwege het tijdsverschil zaten we dus om 9.00 des ochtends al fors rokend en drinkend op het Rembrandtplein. De wereldbeker was in die jaren een exclusief onderonsje tussen de kampioenen van Zuid Amerika en Europa. Dat er op andere continenten ook kampioenen waren was bijzaak.

De finale was een echte finale: niet om aan te zien, maar wel bloedstollend spannend. De enige speler die wij van Grêmio kenden was hun spits, Mario Jardel. We wisten niet veel van hem, maar wel dat hij de ballen er verdomd makkelijk inschoot en dus ging er siddering door de kroeg als hij aan de bal dreigde te komen. Na negentig minuten en verlenging nog altijd 0-0. Weinig verrassend, want erg veel kansen hadden beide teams in honderdtwintig minuten niet weten te creëren.

Penalty’s. Doodzenuwachtig. Daar zijn we namelijk zo goed in, in Nederland, maar niet heus. De eerste Braziliaan: mis! Gejuich in de kroeg. Pingel voor Ajax, Kluivert. Ook mis! Ontzetting. Tweede Braziliaan: wederom mis! Toen eindelijk de eerste raak: Ronald de Boer! En vanaf toen schoot iedereen raak. Na vier penalty’s voor Ajax en vijf voor Grêmio stond het 3-3. Nog één welgemikte trap en Ajax mocht zich wereldkampioen noemen. Aanvoerder Danny Blind achter de bal. Dat kuchje. De aanloop. Raak! 4-3! Ajax wereldkampioen! Ik had het zojuist met eigen ogen gezien. We buitelden over elkaar heen. We dronken nog meer bier en om 13.00 ’s middags liepen we starnakel dronken naar buiten. En dan moet je dus nog de hele dag… Geen flauw idee meer hoe ik de rest van de dag ben doorgekomen.

De tijden zijn veranderd. Geen Nederlandse club hoeft de illusie te hebben dat ze de komende decennia serieus mogen meestrijden om de Champions League en dus ook niet om de Wereldbeker. Die strijd is sinds 2005 trouwens een achtdaags toernooi geworden waar ook de kampioenen van de andere continenten aan mee mogen doen. Al blijven de winnaars vooralsnog onveranderd uit Europa en Zuid Amerika komen.

En dit jaar doet Grêmio weer mee, want die club won afgelopen week de Copa Libertadores en mag op basis daarvan, net als de Europees kampioen instromen, in de halve finale van het Wereldkampioensschap voor clubs. Wellicht kunnen ze eindelijk revanche halen voor hun verloren finale van 1995.

Wist je dat Ronaldinho, die toen nog Ronaldo Gaucho heette, ook bij Grêmio heeft gespeeld? En dat het je prachtige retroshirts van de trots van Porto Allegro kan scoren bij TOFFS? Kun je er zelfs een rugnummer op laten naaien.

Ronaldinho bij Gremio

Facebook Comments

Rodzooi

Rodney Rijsdijk (1977), alias Rodzooi. Gewezen rechtsbuiten met twee linkervoeten. Schrijft al jaren over zijn leven als voetbalsupporter, Amsterdammer, barman, postbode en levensgenieter.

Back To Top